Momenteel volg ik de opleiding “ACT”. Dit staat voor Acceptance and Commitment Therapy.

Ik ben onder de indruk wat deze manier van “in het leven staan“ te bieden heeft voor iedereen die meer uit zijn leven wil halen. ACT wordt ook wel levenskunst genoemd.

Vragen die ik regelmatig hoor van cliënten zijn:
Waarom lukt het mij niet? Waarom pieker ik zoveel? Waarom voel ik zo? Ik zou toch veel succesvoller/gelukkig moeten zijn? Enz. Allemaal belemmerende gedachten die bij de meeste mensen regelmatig de kop op steken.


Het doel van ACT is dat mensen een zinvol en rijk leven kunnen leiden, terwijl ze de pijn accepteren die daarbij hoort. Pijn is onvermijdelijk in het leven en iedereen krijgt ermee te maken. Maar door jezelf te verliezen in de maalstroom van gedachten of er helemaal in verstrikt te raken is nergens goed voor.

De volgende onuitwisbare spreuk hing aan de muur bij de tandarts uit mijn jeugdjaren:

“Een mens lijdt dikwijls het meest
Door het lijden dat hij vreest
Doch dat nooit op komt dagen
Zo heeft hij meer te dragen
Dan God te dragen geeft”

Zo waar en mooi en goed om te overdenken in tijden van angst en nood.

Wat ik ook een mooi aspect vind van ACT is dat het je psychische flexibiliteit kan vergroten. Als je geest flexibel is, kun je gedachten, gevoelens en je omstandigheden van meerdere kanten bekijken. Binnen ACT wordt het denken niet zo serieus genomen. Door een speelse houding de geest uitdagen en gedachten in twijfel trekken krijg je soms een heel ander perspectief.


En wat een rust geef je jezelf door niet meer te hoeven vechten en strijden met je gedachten en gevoelens. Door het volledig bewust zijn en aanvaarden wat zich van moment tot moment aandient worden er ook Mindfulness benaderingen ingezet.


Ik heb ontzettend veel zin om hiermee aan de slag te gaan!